18 Nisan 2007

Burası Türkiye, yok öyle!

Anlamadığım bir şey var. Niye insanlar bir meclisin var olmasını demokrasi için yeterli görür? Sistemin tıkır tıkır çalışıyor olması, yıllardır birilerinin seçilegidiyor olması, her seçim döneminde benzer süreçlerin yaşanıyor olması bizim arkamıza yaslanıp "hakedenin" kazanmasını güven içinde beklememiz için yeterli midir? Bu bir futbol maçı mıdır, fair play var mıdır, yoksa yarışmada yeteneği ya da bilgisi çok olan mı kazanacaktır? İsterse şıkır şıkır çalışıyor olsun, eksik/yanlış kurulmuş bir sistem tam sonuçlar çıkarmaz. 2+2=4 matematiksel bir eşitliktir ve dünya iktidar söz konusu olduğunda hiçbir zaman bu kadar mutlak değildir.

Anlamadığım bir şey daha var. Seçilmiş bir meclis nasıl olur da halkın eleştirilerine çeşitli sıfatlar yapıştırıp 'ben karar vermek için seçildim, sen sus şimdi' der. Meclisin iradesi halkın iradesinden ayrılabilir mi? Milletvekillerinin kendilerini yönetim kurulu üyesi sandıkları, başbakanın da genel müdür havasında yaşadığı bir meclisten ne derece temsili kararlar beklenebilir? Bir şirketin temel hedefi tektir ve bellidir, şirket yönetimi demokratik olma kaygısı taşımaz. Güçler ayrılığını kim tam olarak bilmektedir, kim içine sindirebilmiştir?

Benim anlamadığım çok şey var bu ülkede...

Hiç yorum yok: