20 Nisan 2007

Kırmızı Koltuk


Geçici başlık demiştim ama kimseden bir öneri gelmediğine göre başlık başıma kaldı :)

Ne yazık ki izlediğim her film için yorum yazamıyorum, bu seferlik yakın dönemde vizyona giren iki Türk filmini seçtim.
  • Mutluluk: Zülfü Livaneli hep müzik yapsın. Yazmasın demiyorum ama Mutluluk'u okuduğumda sağlam başlangıcına ve başarılı kurgusuna rağmen gelişme bölümünden sonraki savrukluk nedeniyle beğenmemiştim. Karakterleri çok güzel yaratmış, ama değişimlerini oturtamamış, olayların içime sinmesini sağlayamamıştı Livaneli. Bu nedenle filmi görmeye pek de niyetli değildim, ta ki fragmanını dinleyinceye kadar. Müziğe vuruldum diyebilirim. Ayrıca görüntü yönetmenini de gözlerinden öpmek istiyorum. Abdullah Oğuz öykünün son kısmını değiştirerek bahsettiğim o savrukluğu bir nevi önlemiş. Kısaca; kitabından daha başarılı, görüntüler ve müziği için görülmeye değer bir film.

  • Adem'in Trenleri: Ne umduk ne bulduk. Filmin açılış sahnesi bizi sert bir drama hazırlarken, jenerik akmaya başlayınca karşımızda sıcacık bir hikayenin olduğunu anladık. Aksak yönleri yok muydu, vardı; ama Cem Özer'in biz unutsak da aslında sinema oyuncusu olduğunu görmek, o güzel jenerik eşliğinde gülümsemek, dünyayı çocukken nasıl görüp yorumladığımızı bir nebze olsun anlamak güzeldi. Bir de Bekir rolünde karşıma son iki kısa filmini şans eseri izleyip yetenekli olsaymış dediğim Atıf Emir Benderlioğlu çıktı ki, yalnız değilmişim sevindim.

Hiç yorum yok: