7 Nisan 2007

MaviGri İstanbul

Şehirlerin kendilerine ait kimlikleri var, İstabul'unki rengi. Dün sabah Boğaz köprüsünü geçerken emin oldum, bu şehir en çok mavi-gri görünürken kendisi oluyor. Güneşli havaları sevmediğimden değil, ama güneş İstanbul'un canlılığını azaltıyor, hafifliyor sanki şehir, sıradanlaşıyor. Halbuki asıl İstanbul, yağmurun yüzünüze tükürür gibi yağdığı, hatta yağmayıp havada asılı kaldığı, bana 10 gün arka arkaya takvime bulut ve şimşek çizdiren, Eren'in deyişiyle öyle günlerde otobüslerin sesinin bile farklı olduğu yer, yağmurun rengi mavi ve gri. İstanbul'da öyle.

2 yorum:

Erman dedi ki...

İstanbul

Evin içinde bir oda, odada İstanbul
Odanın içinde bir ayna, aynada İstanbul

Adam sigarasını yaktı, bir İstanbul dumanı
Kadın çantasını açtı, çantada İstanbul

Çocuk bir olta atmıştı denize, gördüm
Çekmeğe başladı, oltada İstanbul

Bu ne biçim su, bu nasıl şehir
Şişede İstanbul, masada İstanbul

Yürüsek yürüyor, dursak duruyor, şaşırdık
Bir yanda o, bir yanda ben, ortada İstanbul

İnsan bir kere sevmeye görsün, anladım
Nereye gidersen git, orada İstanbul.

Ümit Yaşar Oğuzcan

"Şehirlerin kendilerine ait kimlikleri var, İstabul'unki rengi." Ben hep şehirlerin rengi insanlarıdır zannederdim. Her gittiğim şehirde önce insanlara bakardım, bu şehir neden bu kadar güzel, bu şehir neden bu kadar efkârlı diye... Yanılmışım, o şehrin ruhu, kibiri ya da neşesi kısacası hiç bir rengi bize benzemiyormuş. Sanki biz onu istemediği halde kendimize benzetmeye çalışıyoruz gibi bir hisse kapıldım. Bu çok ta kötü değil bana kalırsa. İstanbul'un onlarca, yüzlerce rengi var, biz içinden bir tanesini alıp işte bu diyoruz, asıl rengi bu. Mesela, içimizde adını koyamadığımız kederler olduğunda istanbul birdenbire bulut oluyor yahut en çocuksu neşeyle dışarı atınca kendimizi İstanbul hemencecik masmavi kesiliyor. Hele de bir aşık olmayagörelim, İstanbul durur mu hiç yerinde, ansızın yemyeşil, hanımeli kokan çiçek oluyor oracıkta. Diyeceğim, bu şehrin o kadar çok rengi var o kadar çok rengi var ki, içimizdeki duyguların rengine bakıp aynı renkten elbiseleri giyiyor üzerine her gün...

Şairin de dediği gibi, bize dair her şey İstanbul. Biz ne hissediyorsak, neler yapıyorsak ve neye benziyorsak İstanbul o. "İnsan bir kere sevmeye görsün, anladım
Nereye gidersen git, orada İstanbul." Ben bu şehri neden bu kadar özledim şimdi anladım...

turumcu dedi ki...

İstanbul'un binbir rengi var evet, ama o ne giyerse giysin en yakıştırdığım renk mavigri. Ne bana dair her şey İstanbul, ne ben İstanbulum. Ama burası öyle bir şehir ki, sevsen de sevmesen de, nereye gidersen git, orada İstanbul.