30 Ağustos 2008

gökyüzü

İçimde dipsiz bir hüzün. Sanki hayatım boyunca biriktirmişim gibi, sanki hiç durmadan matlaşıncaya kadar ağlasam anca geçecekmiş gibi...
Dünü hatırlayamıyorum, yarını göremiyorum, bugünü yaşayamıyorum...
Sadece gökyüzünü izlemek istiyorum.

Eskişhir'den dönerken otogarda, dersanesi okulundan erken başladığı için benimle birlikte gelmek zorunda kalan kuzenimin ders yoğunluğundan bahsediyorduk. Lise zamanlarım aklıma geldi, her sabah erkenden kalkmak zorunda olduğum, her yandan o gereksiz ÖSS baskısını hissettiğim zamanlar. "Ne zor günlerdi," dedim anneme; "ama şimdi çok daha zor. Hep böyle zorlaşacak mı, sıkıntı hep artar mı hayatta?". "Hayır," dedi annem, "merak etme, şimdi en zor zamanını yaşıyorsun. İnan geçecek." İnanmak istiyorum annem...

3 yorum:

Elif dedi ki...

Hazır güzel bir tatil yapılmış ve Perşembe'ye gelindiğinden tatil sonrası sendromu umuyoruz hafiflemişken yeni iletiler bekliyoruz efendim :)

turumcu dedi ki...

Geliyor da hepsi pozitif olmuyor sanki :)
Yaz okulu nasıl gidiyor acaba?

Elif dedi ki...

Olsun yeter ki gelsin :) Yazokulu cok yorucu oldu sevgili Turumcu, ama donuste super bisiler oldu, yazıcam :)