3 Aralık 2009

Sweet dreams

Son dönemde, yaklaşık son on gündür, hemen hemen her gece rüyamda mezun olduğum liseyi ya da liseden arkadaşlarımı görüyorum. Bilinçaltım bana bir şeyler anlatmak için çırpınıyor besbelli, ama ben bir anlam veremiyorum. Tek bildiğim bu rüyaların beni hüzünlendirdiği. Uyandığımda garip bir yalnız kalmışlık, yitirmişlik duygusuyla başbaşa buluyorum kendimi.

Zaten nedense mutlu rüyalara dair fazla kaydım yok, hayatımda beni en çok etkileyen rüyaları düşündüğüm zaman en kötüleri hatırlıyorum hep. Kanser olduğumu ve yaşamak için çok az zamanımın kaldığını okula giderken karşıma çıkan bir seyyar satıcıdan öğrendiğim rüya var örneğin. Patlamak üzere olan bir mekikten son anda kurtulup uzayda yalnız başıma 20 dakikalık oksijenimin kaldığını farkettiğim bir başka örnek. Mezun olduktan çok sonra bile çalışamadan girdiğim karın ağrıtıcı sınavlar, hiç seyahat etmediğim zamanlarda bir türlü toplamayı yetiştiremediğim bavullar daha sıradan kalıyor.

Çocukluğum boyunca en sık gördüğüm üç rüya, beni öldürmek isteyen kötü niyetli kişilerden kaçtıklarım, okula ayakkabısız ya da çorapsız gittiklerim, ve asansörün en üst katta durmayıp yukarı çıkmaya devam ettiği rüyalar oldu. Asansörlü olanın bir anlamı var, altı katlı bir apartmanın en üst katında oturuyorduk ve ben hep korktum o eski asansör altıncı katta durmayıp ilerleyecek diye. Ama şu okula çorapsız gitme durumunu hala anlayamıyorum. Çok mu içime atıyorum dersiniz, stresli bir yapım olabilir mi acaba?

2 yorum:

La Santa Roja dedi ki...

Ayakkabısız okula gittiğim ve asansörün durmadığı rüyaları ben de görürdüm bak, ilginçmiş. Bir de 1,5-2 yıl boyunca sürekli gördüğüm eve giren hırsızlar vardı, banyoda beyaz birşey bırakıyorlardı babam da ne olduğunu anlamak için ağzına atıveriyordu ve köpürmeye başlıyordu. Bak yine hatırladım, bu akşam görmesem bari!

turumcu dedi ki...

Yav bu ayakkabısızlık fobisinin altını kurcalamak lazım, neden böyle bir korku olur ki insanda? Hadi bir keresinde servise yetişme paniğiyle evden terliklerle çıkıp apartmanda yankılanan şıpıdık şıpıdık sesleri sonrasında bozguna uğramış bir şekilde geri dönmüştüm ama bunca sene süren bir kabus için yeterli sebep değil ki bu.